 |
|
[Column] Arme Robbe
23 augustus 2005 |
Opnieuw verliest de stripwereld een icoon. Medio september stopt uitgeverij Dupuis met het eigen stripweekblad Robbedoes. Een rijke historie die teruggaat tot 1938 komt abrupt ten einde. Wie hier nu een loflied had verwacht op dat lekkere blaadje met die liftknaap op de cover, komt bedrogen uit. Ik laat er namelijk geen traan om dat Dupuis de stekker trekt uit Robbedoes.
Van dat ooit roemruchte tijdschrift was niks meer over. Alleen de omvang al: 32 schamele pagina’s, terwijl de Franse equivalent Spirou vijftig procent dikker is. Die beperkte omvang ging vooral ten koste van de redactionele pagina’s, die normaal gesproken juist de ziel vormen van een blad. Wie las vroeger niet als eerste de brievenrubriek in bladen als Donald Duck, Eppo of Pep? Bij Dupuis vonden ze investeringen in redactie niet relevant, dus werd dat gewoon wegbezuinigd. Nog zo’n imbeciel besluit: Robbedoes werd in Nederland uit de losse verkoop gehaald omdat het blad hier niet goed loopt. Daar is het blad vast beter van gaan draaien.
De doodsstrijd werd vorig jaar definitief ingeluid door de overname van Dupuis door de uitgeefmoloch Média-Participations, waar ook onder meer Lombard en Dargaud onder vallen. Wat wil zo’n groot concern? Klinkende rendementen. Dus kon een kind bedenken dat Robbedoes het in die entourage niet zou redden. Na alle boze reacties van stripliefhebbers meldde het moederbedrijf weliswaar na te denken over een nieuw jeugdblad voor enkel de Vlaamse markt, maar dat lijkt vooral een actie om het eigen imago nog een klein beetje op te poetsen. Beste hoge heren, geloof me: dat imago van uitgevers met het striphart op de juiste plaats past evenzeer bij u als badzeep bij een strontvlieg.
Al die zakelijke malheur leidt de aandacht af van het blad zelf. Robbedoes is al decennia lang volstrekt irrelevant. Al het werkelijk interessante uit de Dupuis-stal verschijnt tegenwoordig in de Vrije Vlucht-reeks. Oude sterren als Franquin, Jijé en Will zijn al jaren dood.
De identiteitscrisis van het blad wordt het best verbeeld door de chaos rond de gelijknamige stripheld. Robbedoes met maatje Kwabbernoot moesten in 1998 ineens gaan lijken op de meer realistische strip Soda. Tome & Janry maakten een mooie strip (Als in een droom), maar het was geen Robbedoes-strip. Het duurde tot vorig jaar voordat de uitgever het lek boven had: met Munuera en Morvan werd er een nieuw duo aangesteld dat weer een ‘oude’ Robbedoes tot leven mocht wekken. Helaas was hun eerste album Parijs onder de Seine een gedrocht. Chaotisch verhaal en al even chaotisch getekend. En zo moddert Robbedoes voort. Logisch dus dat je daar geen blad meer naar wilt vernoemen.
Jeroen Mirck
Dit is de zesde column van journalist Jeroen Mirck in Myx, verschenen in de editie van augustus 2005. Lees ook zijn andere columns.
|
|
 |
 |
 |
|
|
