 |
|
[Webcomic] Red Meat
24 december 2005 |
Red Meat
Auteur: Max Cannon
Website: www.redmeat.com
Een anekdote die ik altijd graag vertel is hoe ik besloot vegetariër te worden: notabene op Kerstavond, zo'n decennium geleden. Ik heb die hele Kerst én Nieuwjaar uitgezeten met mijn familie in een huis waar bijna alleen maar vlees aanwezig was, wat met name mijn moeder me niet in dank afnam.
Rond dezelfde tijd zal de strip Red Meat haar stap naar het World Wide Web hebben gemaakt. Degenen die weten dat deze vegetariër bovendien een hekel heeft aan sprite comics verwachten nu dus wellicht een zeer negatieve review. Echter kan ik u allen verzekeren: deze vleesonthouder is dol op Red Meat!
Red Meat is dan ook niet echt een sprite comic, of zelfs een pixel comic. Als je dichtbij genoeg kijkt zul je zien dat Max Cannon wellicht heel soms in dezelfde strip zijn plaatjes electronisch hergebruikt, maar over het geheel genomen toch echt zijn karakters opnieuw en opnieuw tekent. Iets dat verbluffend moeilijk te ontdekken is: zijn fotorealistisch-gestylede personages verrekken geen spier, ongeacht hoe schokkend soms hun gesprekken zijn. Één van de krachtigste gereedschappen die Cannon meteen ook gebruikt voor zijn grappen, want de gesprekken en gebeurtenissen zijn doorgaans absoluut volledig absurd en schokkend te noemen.
Red Meat toont ons wekelijks een heel naargeestige wereld. Een wereld waarin een gezinsman zijn vrouw en zoon achteloos allerlei narigheden aandoet (en moeiteloos zijn zoon aan allerlei gevaarlijke of perverse zaken blootstelt). Een wereld waar een melkboer er sadistisch plezier in schept een klein meisje zoveel mogelijk ellende te bezorgen (bijvoorbeeld door systematisch haar huisdieren te overrijden en dan dat zo creatief mogelijk aan haar komen vertellen). Een wereld waarin een creepy kerel met uitpuilende ogen zich duidelijk allang heeft overgegeven aan sociopatische waanzin (bijvoorbeeld door zijn huisbazin te vertellen dat hij kan zien hoe oud ze is als hij haar doormidden hakt en de ringen telt). En zo wemelt de wereld van Red Meat van nog vele andere bizarre, wereldvreemde figuren die op een soort vanzelfsprekende wijze elkaar de vreemdste en gruwelijkste dingen aandoen en aanpraten.
Het fijne aan Red Meat is absoluut dat bizarre, ongeremd grove gevoel voor humor. Die volslagen krankzinnige, psychotische wereld waarin gruwelijkheden en perversies dagelijkse, routinematige realiteit zijn en de karakters zich waarschijnlijk pas verbazen als er iets normaals gebeurt. Waar gedachten en gebeurtenissen die we zelf uit schaamte ver weg achterin onze psyche wegstoppen schaamteloos geuit worden. De personages van Red Meat tonen ons onze duistere kanten, en zetten daarmee een enorme parodie neer op de beschaafde, beleefde wijze waarmee mensen in de Westerse maatschappij met elkaar omgaan. In het soms bekrompen, huichelachtige beschaafde gedrag dat we dagelijks moeten vertonen kan het een frisse verademing zijn om de rotte walm van Red Meat te ervaren.
Het fijnste aan de webversie is dat Cannon zijn strips categoriseert naar karakters. Dus als een bepaald personage je meer aanspreekt dan de rest kun je heel eenvoudig alle strips vinden waar dat personage in voorkomt. Zo ben ik bijvoorbeeld dol op Bug-eyed Earl's wereldvreemdheid. Bovenaan de Meat Locker staan de karakters gelinkt met hun eigen overzichten, plus erachter in hoeveel strips ze reeds verschenen zijn. De populairste karakters pik je er daardoor zo uit.
Dit karakter-sorteren van strips wordt eigenlijk nog altijd niet veel gebruikt in de webcomic-wereld, iets dat voor fans soms wel jammer is. Het is een geweldige feature waar lezers dankbaar gebruik van maken, en Cannon hanteert deze aanpak al vele jaren.
De redneck-absurdistische humor is lang niet voor iedereen geschikt - zeker niet voor de tere zieltjes onder ons. Het feit dat de karakters niet bewegen is ook niet iets dat iedereen zal aanspreken, en ook de tekenstijl zal niet iedereen warm verwelkomen. En over de schijnbaar zinloze titels (die vaak geheel niks te maken hebben met de desbetreffende aflevering) hoef ik al helemaal niet te beginnen. Maar de strip weet ontegenzeglijk consistente kwaliteit te bieden, en dat alweer een klein decennium lang. Langer zelfs, want in universiteits- en andere alternatievere kranten in Amerika loopt de strip al sinds 1989 en is daar ontzettend populair. Een populariteit die op het web alleen maar groter is geworden, en zelfs tot vertalingen heeft geleid (zo zijn recent onder meer een Franse en een Tjechische versie verschenen).
De pas gelanceerde nieuwe Schijf van Vijf is er qua hoeveelheden weinig dubbelzinnig over: niet teveel vlees. Deze reviewer is het daar hartgrondig mee oneens: neem uw wekelijkse portie Red Meat met smaak tot u, en laat u vooral niet teveel afschrikken door de rotte stukken. Ik wens u een smakelijke voortzetting en geweldige kerstdagen!
René van Densen
Het idee van een wekelijkse Webcomic Review is ontstaan op de beurs Clickburg. Wil je een reactie geven op deze recensie? Dat kan op de speciale Review-sectie van het Clickburg Forum.
|
|
 |
 |
 |
|
|
